Hakan Müştak

“Eğer ekibiniz sizin onayınız olmadan hareket edemiyorsa, liderlik etmiyorsunuz. Güçlü liderler kendi kendine düşünen ekipler oluşturur” yazan bir görsele denk geldim. Harika ekiplerle çalışıp, harika sonuçlar ürettiğimiz kendi çalışma ve yöneticlilk hayatım gözümün önünden film şeridi gibi geçiverdi biran.

Örneklemem gerekirse; bir an için kendinizi devasa bir orkestranın şefi olarak hayal edin. Her müzisyen enstrümanına hakim, her nota kağıtta yazılı. Ancak şöyle de bir sorun var: Kemancı yayı her kaydırdığında, davulcu bageti her vurduğunda gözlerinizin içine bakıp “Şimdi mi?” diye onay bekliyor. Bu senfoni kulağa nasıl gelirdi? Muhtemelen ritmi bozuk, ruhu çekilmiş ve her an durmaya mahkum bir gürültü yığını gibi.

Ya da, bir an için kendinizi son teknolojiyle donatılmış, devasa bir üretim tesisinin Genel Müdürü olarak hayal edin (hayali bile güzel). Her makine kalibre edilmiş, her operatör eğitimli, kağıt üzerinde herşey harika. Ancak tuhaf bir durum var: Montaj hattındaki her işçi, bir vidayı sıkmadan veya bir paleti almadan, kaydırmadan önce durup sizin gözünüzün içine bakıyor ve “Sıkayım mı?” diye onay bekliyor. Bu hat ne kadar verimli çalışabilir ki? Muhtemelen toplam ekipman etkinliği (OEE) yerlerde sürünen, her saniyesi maliyet yazan bir kaos merkezi haline gelirdi. Devamı …