“Gerçek liderlik, başkalarının hayatlarını iyileştirme sorumluluğunu üstlenmektir; kendi hayatınızı kolaylaştırmak değil.”
Geleneksel yönetim şemalarına baktığınızda ne görürsünüz? En tepede tek bir isim, altında kademelerce yayılan bir hiyerarşi ve en altta “işi yapanlar”. Bu yapı, Sanayi Devrimi’nden miras kalan, askeri disiplini iş dünyasına uyarlayan bir modeldir. Ancak bugün, bilginin hızla aktığı ve yaratıcılığın paradan daha değerli olduğu bir çağda, bu piramit artık kendi ağırlığı altında eziliyor.
Peki, bu piramidi tersine çevirsek ne olur? En tepedeki koltuk bir “emir merkezi” değil de bir “destek platformu” haline gelse?